دلنوشته ای برای سیستانم

در ساعات پایانی سال 97 وقتی میبینم صحبت از آبگیری دریاچه ارومیه میشود و صدا و سیما، کارشناسان، رئیس جمهور ،نمایندگان مجلس برای التیام این ضایعه زیست محیطی استان آذربایجان غربی ایران سخن به میان می آورند و از هر فرصتی برای اطمینان خاطر مردم آن گوشه از ایران این چنین آمار و ارقام ارائه می دهند و بجای آن در صدا و سیمای ایران بعد از 23 سال خشکسالی دریاچه هامون که خود یکی از بزرگترین دریاچه های آب شیرین و موثرترین عامل زیست محیطی منطقه سیستان و یکی از ستونهای درآمدی این منطقه قدیمی ایران، (منطقه ای که خدا رو شکر از دیرباز از خاطر کلیه دلتمردان ایران به فراموشی سپرده شده ) در پاسخ به سوالی که خشکسالی چه خساراتی به نقاط مختلف کشور وارد آورد گفتند منطقه سیستان که خود از ابتدا منطقه ای بیابانی بوده هیچ مشکلی پیش نیامده این نکته را فراموش کرده اند و یا بهتر بگویم که در اثر بی اطلاعی محض نسبت این منطقه که روزگاران دور این منطقه انبار غله ایران بوده و در سالهای نچندان دور این منطقه از صادر کنندگان هندوانه انواع مختلف از واریته های خربزه و انواع مختلف انگور وحتی انواع ماهی بیشتر از این منطقه صید میشده مثل کپور، آمور و شیر ماهی و دیگرگونه های آبزی و همچنین فراموش کرده اند که این منطقه میزبان هزاران پرند مهاجر به علت وجود دریاچه هامون بوده ایشان فراموش کرده بودند که در این منطقه نژادی از گاو گوشتی با ضریب تبدیل بالا به نام نژاد سیستانی از نیزارهای همین دریاچه استفاده مینمودند و مطمئناً بعلت روی هوا صحبت کردن این کارشناس محترم بوده که خبر از روزگاران نه چندان دور این منطقه که بعلت وجود سیلاب های مکرر در زمستانهای متوالی این منطقه بوده دور تا دور این شهر بیابانی را برای زیر آب نرفتن، سیل بندهای خاکی زده اند. ایشان حتی در محاسبات خود برای دلخوشی مردم این دیار حرف امیدوار کننده ای بیان نمی کنند، صد البته که باید به ایشان حق داد چون منطقه ای که با وجود چنین فشارهای طاقت فرسایی نسبت به دیگر نقاط ایران و در مقایسه با کل ایران که خود نیز اوضاع مناسبی ندارد، چنین سکوت مرگباری وجود دارد، جای بسی تامل و تفکر دارد که چرا هیچ درخواست و اعتراضی نسبت به این وضع ندارند چرا با وجود بیکاری ، فقر شدید ، خشکسالی 23 ساله و بی توجهی محض مسئولین به این منطقه هیچگونه تلاشی برای بهبود وضعیت این منطقه نمی شود، متاسفانه مردم این منطقه مظلوم بوده و از این مظلومیت بسیار از سیاسیون برای جمع آوری آرا استفاده کرده و ما به ازای آن ...

در این آخرین ساعات سال 97 امیدم نه به مسئولین می باشد و نه به مردم منطقه ام سیستان منطقه ای که حتی در استان خود سیستان و بلوچستان هم با توجه به تبعیضی که قائل شده اند از دیگر شهرهای استان به نسبت محرومتر می باشد. (با توجه به امتیازات و امکانات اخیر استانی) که با وجود این سطح از عقب افتادگی در منطقه و کشور همچنان محجوب به حیا بوده تا همچنان سیستان اساطیری ایران جز نام چیز دیگری نداشته باشد پس رو به خدا می کنم از خدا میخوام خدایا سیستانم را به تو می سپارم که جز تو پناهی ندارد خدایا میدانم که میبینی چه بر سرمان آورده اند.

دوستداران فرهنگ و تمدن سیستان ...